Τετάρτη, 8 Νοεμβρίου 2017

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ Δ.Σ. ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Με αφορμή τα περί διαθέσεως αποθεματικών στην Τράπεζα της Ελλάδας το Δημοτικό Συμβούλιο Πωγωνίου εξέδωσε το εξής ψήφισμα:

"Το Δημοτικό Συμβούλιο Πωγωνίου, παρότι αντιλαμβάνεται και αναγνωρίζει τις οικονομικές δυσκολίες της Πατρίδας μας, εκτιμά ότι οι συνθήκες δημοσιονομικής ασφυξίας του 2015 έχουν ξεπεραστεί - όπως εξάλλου τονίζεται και από όλες τις επίσημες κυβερνητικές αρχές - και ότι δεν υφίσταται πλέον επείγουσα ανάγκη μεταφοράς των ταμειακών διαθεσίμων των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην Τράπεζα της Ελλάδος.
Θεωρούμε παράδοξο, σε μια περίοδο που εξελίσσεται ο διάλογος για τη μεταρρύθμιση στη λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης και της Αυτοδιοίκησης, να επιχειρείται, για μια ακόμη φορά, η καταστρατήγηση της κατοχυρωμένης με το άρθρο 102 του Συντάγματος διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και καλούμε την ΚΕΔΕ να εξαντλήσει όλες τις πολιτικές και νομικές δυνατότητες αποτροπής των δυσμενών εξελίξεων.

Το Δημοτικό Συμβούλιο Πωγωνίου επισημαίνει, με έμφαση, ότι εξακολουθούν να παραμένουν αδιευκρίνιστα κρίσιμα θέματα σχετικά με τη μεταφορά των ταμειακών διαθεσίμων, τα οποία σε συνδυασμό και με τις τεράστιες περικοπές των κρατικών πόρων εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους για τη λειτουργία και την προσφορά των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, που αποτελούν προπύργιο διατήρησης της κοινωνικής συνοχής και στήριξης των τοπικών οικονομιών.

Καλούμε την κυβέρνηση να ξεκινήσει με πρωτοβουλία της ένα ειλικρινή διάλογο, προκειμένου να αναζητηθούν κοινά αποδεκτές λύσεις με στόχο την εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος.

Παρασκευή, 27 Οκτωβρίου 2017

18-19 Νοεμβρίου 1940: Η τιτανομαχία της Βήσσανης...


Βησσανιώτες μαχητές. Φωτογραφικό στιγμιότυπο από το μέτωπο. Διακρίνονται: Πατσούρας Ανδρέας, Χατζής Χρήστος, Κωτσάκης Θωμάς, Στάθης Γεώργ., Μαρούκης Ελευθ., Βοσινάκης Στέφ., Ανθ/γός, Μπούτζος Παναγ., Σάσσης Λέανδρος, Βαϊμάκης Νικόλ., Ράπτης Ευάγγ., Τζάκος Απόστολος.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ: Η νικηφόρα μάχη της Βήσσανης εντάσσεται στις επιχειρήσεις του ελληνικού στρατού για επανάκτηση των εδαφών της παραμεθορίου που είχαν καταληφθεί από τα ιταλικά στρατεύματα τις πρώτες ημέρες του πολέμου οπότε τα τμήματα προκαλύψεως της 8ης Μεραρχίας εκτελούσαν υποχωρητικό ελιγμό παρασύροντας τον αντίπαλο μέχρι τη γραμμή Καλπάκι-Καλαμάς.Το σημερινό μας δημοσίευμα αφορά το χρονικό διάστημα (μέσα Νοεμβρίου 1940) κατά το οποίο η διλοχία του Τάγματος Δελβινακίου απελευθέρωσε τη Βήσσανη μετά απο σφοδρές μάχες και περιλαμβάνει πολύτιμες ιστορικές μαρτυρίες από ανθρώπους που έλαβαν μέρος στις στρατιωτικές επιχειρήσεις που αναφέραμε. 
Για το ίδιο θέμα μπορείτε να διαβάσετε  παλαιότερα δημοσιεύματά μας:
...//...
►15 Νοεμβρίου 1940

Η αποτρόπαια εικόνα προ της αμυντικής γραμμής

αφήγηση Αθανάσιου Μάνου, μαχητή του '40, από τις Ποντικάτες Πωγωνίου το 2007
«Δεν θα ξεχάσω ποτέ όσα είδα μόλις άρχισε η αντεπίθεση του στρατού μας στο Καλπάκι, Ήμουν στις τηλεφωνικές γραμμές. Με διέταξε ο λοχίας επικεφαλής να πάω ένα φάκελο κλειστό στα Δολιανά σε κάποιον αξιωματικό, αν θυμάμαι καλά το Φριζή. Ανέβηκα σε μια μοτοσυκλέτα και ο μοτοσυκλετιστής πέρασε το Χάνι Καραγκιόζη και πήγαινε προς Δολιανά.

Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017

Βήσσανη 1888:Ενα μάθημα στό δεσπότη...


*Η Βήσσανη. Για μεγέθυνση της εικόνας πατήστε ΕΔΩ

(Άφήγησις Κ. Άναστασιάδη)

Στις άρχές Σεπτεμβρίου του 1888, ο τότε μητροπολίτης Βελλάς καί Κονίτσης, γηραιός Βασίλειος, απεφάσισε νά επισκεφθεί τά χωριά τής περιφερείας του για τελευταία φορά κάνοντας αρχή άπό τή Βήσσανη.

Τό Σάββατο άπόγευμα τής 5ης Σεπτεμβρίου, μέ το ηλιοβασίλεμα, οί μουχταροδημογέροντες, οι έφοροετπίτροποι, οι πρόκριτοι, όλοι οι άνδρες, γυναίκες καί παιδιά των σχολείων αρρένων καί θηλέων, συγκεντρώθηκαν στήν Κούλα γιά νά ύποδεχθούν τό Δεσπότη.
Ύστερα άπό λίγο, φάνηκε στά Βαθύλακκα νάρχεται μέ τήν άκολουθία του, οπότε άρχισαν οί καμπάνες νά χτυπούν χαρμόσυνα και σέ λίγο ό Σεβασμιώτατος έφθασε ... Έκεί εύλόγησε τά πλήθη, οί παπάδες καί οί πρόκριτοι του φίλησαν τό χέρι, καί έπειδή ήταν πολύ κουρασμένος τόν έπήγε όλο τό χωριό ως τό σπίτι του Δράσου, καβάλλα, όπου του είχαν τοιμάσει κατάλυμα...

Τήν επόμενη μέρα, Κυριακή, προσήλθε στήν εκκλησία όπου έγινε μεγαλοπρεπής λειτουργία και άπό τό δεσποτικό εκφώνησε έναν ωραίο λόγο συνιστώντας αγάπη καί ομόνοια γιά τήν πρόοδο καί τό μεγαλείο τής Βήσσανης. Κατόπι έκατσε στο δεσποτικό θρόνο του καί έπί δυο ώρες, όλο τό χωριό, άνδρες, γυναίκες και παιδιά περούσαν καί του φιλούσαν τό χέρι...

Επειτα άπ αύτό πήγε στό κατάλυμά του, άφού προηγουμένως άνεκοίνωσε, οτι θά έδέχετο έκεί τήν 3 μ.μ. (ώρα τουρκ. 9η) τούς μουχταροδημογέροντες, διδασκάλους, έφοροεπιτρόπους καί προκρίτους.

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Καλοκαίρι του 1817: O Αλή πασάς στη Βήσσανη

Από τη ζωή του Αλή Πασά σιο Πωγώνι

[Περιστατικό, κατά αφήγηση του γέροντος Κ. Αναστασιάδη, όπως τ’ άκουσε από τη μάλε του, και όπως το διέσωσε ο Σπύρος Στούπης στο βιβλίο του: “Πωγωνησιακά και Βησσανιώτικα”].

«Όπως είναι γνωστό, ο Αλή πασάς είχε χτισμένο σαράϊ ψηλά στη Νεμέρτσα, κοντά στο Μπιτσικόπουλο, και κάθε καλοκαίρι από τον Ιούλιο μέχρι τον Αύγουστο, παραθέριζε εκεί. Ξεκινούσε από τα Γιάννενα και ακολουθούσε το σημερινό, περίπου αμαξωτό δρόμο, που τότε δεν υπήρχε. Και φθάνοντας κοντά στο Δέμα, έστριβε αριστερά και περνώντας από το Ρουψιώτικο και το Μεντζητιάτικο, έφτανε στα Φραστανά, απ’ όπου ανηφορούσε προς το Μπιτσικόπουλο κι έφτανε στο μέγαρό του. Τον ίδιο δρόμο ακολουθούσε και κατά την επίστροφή του.

Το καλοκαίρι όμως του 1817 επισιρέφονχας στα Γιάννενα, άλλαξε το συνηθισμένο του δρομολόγιο και αποφάσισε να περάσει από τη Βήσσανη να την ιδεί... αφού ήταν ένα από τα μεγαλύτερα τσιφλίκια του.[1] Κατέβηκε, λοιπόν, στα Φραστανά, πέρασε τη Λαμπάντσα, στα Βησσανιώτικα, τα Δοκίμια και Παλιάμπελα, στάθηκε κάμποσο και αποθαύμασε τους τρεις Αγιάννηδες με τις χιλιάδες τα πανύψηλα και πυκνά δέντρα τους, είδε τους γύρω στάλους, και μετά, σιγά - σιγά με την πολυπληθή συνοδεία του, έφτασε στη Βήσσανη. 

Στην “Κούλα”, τον περίμεναν όλοι οι προύχοντες, με επί κεφαλής το μουχτάρη και τους δημογέροντες, καθώς και όλοι οι άνδρες και τα παιδιά, ενώ οι καμπάνες ιης εκκλησιάς χτυπούσαν χαρμόσυνα...

Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017

Η λίμνη Ζαραβίνας την μ.Μ.εποχή -Οτι ίσως θα θέλατε να μάθετε και δεν ρωτήσατε...


Τις τελευταίες μέρες γίνεται πολύς λόγος (στα sm-έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο)για ένα μεγάλο κατά την γνώμη μας θέμα που απασχολεί την περιοχή του Πωγωνίου.Είναι το θέμα της γνωστής μας λίμνης της Ζαραβίνας. Ενστάσεις εγείρονται και πολύ συζήτηση γίνεται σχετικά με την μη αξιοποίηση της περιοχής της λίμνης από τους αρμόδιους φορείς (Δήμο-Περιφέρεια και Κράτος). Θα επιχειρήσω στη συνέχεια να αναφερθώ προς ενημέρωση όσων δεν γνωρίζουν τα σχετικά,  σε όλες τις παραμέτρους (κατά το δυνατόν) που αφορούν το θέμα χωρίζοντάς το σε τρείς επιμέρους ενότητες:

Α. Η "ταυτότητα" της λίμνης

Β. Μία ιστορική αναδρομή των διεκδικήσεων της λίμνης εκ μέρους των φορέων Κράτους-Δήμων-Αδελφοτήτων και κατοίκων της περιοχής απο τους μέχρι το 2011 φερόμενους ως ιδιοκτήτες της και την ιστορική δικαστική απόφαση παραχώρησης της λίμνης σε αυτούς που δικαιωματικά ανήκει

Γ. Τί μέλλει γενέσθαι και δημοσιεύματα διαμαρτυρίας που τονίζουν την αδιαφορία των υπεύθυνων φορέων για  το μέλλον και την αξιοποίηση του φυσικού πλούτου που συνιστά όλη η περιοχή της λίμνης.
....//....

Α. Λίμνη Ζαραβίνας ή Νεζερός ή Νιζερός
ή λίμνη Δελβινακίου



Λίμνη Ζαραβίνα

Η  λίμνη της Ζαραβίνας με τα πολλά ονόματα ξεφυτρώνει ανάμεσα στους ήρεμους λόφους του Πωγωνίου, ανάμεσα στα δρυοδάση και τα λιβάδια που απλώνονται στα βορειοδυτικά της Ηπείρου. 
Η Ζαραβίνα αναφέρεται και με τα ονόματα Τζαραβίνα, Τζεροβίνα, Νεζερός, Νιζερός, Νιντζερός και λίμνη Δελβινακίου. 

Σάββατο, 5 Αυγούστου 2017

Η Μαριόλω...



«...Κάποιοι πόνοι
πού δέν τούς κλεί
κι ό πλατύτερος θρήνος...»
Κ. ΠΑΛΑΜΑΣ

Ό κάθε άνθρωπος εκδηλώνει το συναίσθημα της χαράς με το δικό του τρόπο. Τό συναίσθημα όμως τής λύπης, τής βαθειάς λύπης, όλοι οί άνθρωποι τό εκδηλώνουν με τον ίδιο τρόπο. Με ψυχικό πόνο, με θρήνους, με μοιρολόγια από τις γυναίκες, μέ δάκρυα. Τά δάκρυα εναποθηκευμένα στο δακρυϊκό ασκό, στη λήκυθο, αυτή του ανθρωπίνου πόνου, δέν έχουν προορισμό από τη Φύση νά ξεπλένουν μόνο το βολβό του οφθαλμού, άλλα καί να ανακουφίζουν από τούς αβάσταχτους ψυχικούς πόνους. Διαυγή κι αστραφτερά κατά τή ροή τους καίνε και τό μαντήλι. Έχουν οί Ήπειρώτισσες μεγάλη εμπειρία με τούς ακένωτους ασκούς των δακρύων τους.

«...Σου στέλλω καί το δάκρυ μου 
σε ενα χρυσό μαντήλι.
Το δάκρυ είναι καφτερό 
καί καίει το μαντήλι...»

Άπό τήν άρχαιοτάτη ακόμα εποχή όλοι οί συγγραφείς μάς παρουσιάζουν τον ψυχικό σπαραγμό σ’ όλες τις κλίμακες. Ό Θουκυδίδης άναφέρει οτι οί Αθηναίοι, κατά τό 431 π.Χ. 
«...τω πατρίω νόμω δημοσία ταφάς έποιήσαντο 
των εν τώδε πολέμω πρώτω άποθανόντων».
 Ό Πρίαμος όταν έμαθε το θάνατο του γυιού του Εκτορα (Ίλιάς X στιχ. 54) 

«... ώμωξεν ό γέρων κεφαλήν... 
παίειν καί τ’ άλλα ποιεΐν καί λέγειν, 
ό συμβαίνει τοις περιπαθούσι».

Πέμπτη, 3 Αυγούστου 2017

Ο χαλβάς και η μουσταλευριά...

Τι χαλβάς τί μουσταλευριά...Ο τρόπος διαφέρει...

►ΕΙΚΟΝΑ ΠΡΩΤΗ: Ο ΧΑΛΒΑΣ

Σε μία αίθουσα τουρκικού σχολείου γύρω στα 1880.Το δημοσίευμα (η γλαφυρότητα της περιγραφής του συντάκτη εντυπωσιακή!!!) είναι απο την εφημερίδα "ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ"-24 Σεπτεμβρίου 1899. Απολαύστε το: